Ин албатта барои духтарони донишҷӯ аз ҷиҳати имтиҳонҳо осонтар аст. Аксар вақт нест, ки омӯзгорони зан метавонанд аз донишҷӯёни писар бо ҳамин мақсад истифода баранд, аммо омӯзгорони мард дар ин бора саркашӣ намекунанд. Духтарон хубанд, онҳо медонанд, ки дар зиндагӣ ба чӣ ноил шудан мехоҳанд ва ба ин ҳадафҳо нигоҳ накарда, ба мамнуъиятҳо ва афкори ҷомеа мераванд. Ман фикр мекардам, ки оё ман бояд касби дигарро интихоб мекардам...
Бобо тасмим гирифт, ки ба наберааш дарси анатомия диҳад ва бифаҳмад - ӯ узвҳои баданашро аз куҷо медонад? Табиист, ки у дар пистонхо кашол наёфта, зуд ба чойхои шавковартари бадан гузашт. Чй аспи пир — хануз хам набераашро ба пои худ кашид!